Balanceren

  • opstarten

In deze rubriek schrijven zes jonge beeldend kunstenaars die in 2021 afstudeerden aan een kunstacademie in Nederland brieven aan elkaar waarin zij vertellen hoe het opstarten van hun leven als beeldend kunstenaar hen vergaat en waar ze mee bezig zijn. Om de beurt schrijft een van de zes kunstenaars aan de anderen wat hem of haar bezighoudt. De kunstenaars die meewerken aan deze rubriek zijn: Lauren Raaijmakers (afgestudeerd aan de WdKA), Leonie Fernhout (WdKA), Jelle van Kuilenburg (ArtEZ), Repelsteeltje (WdKA), Hannah Meijer (HKU) en Loes van Reijmersdal (St. Joost).

Eindhoven, 7 oktober 2021

Lieve Allen,

Zo begon de afscheidsbrief van Judith, de speculatieve vrouw die koos voor euthanasie omdat ze mentaal on-draaglijk leed. Mijn afstudeerwerk ging over haar. Ik koos voor het onderwerp euthanasie omdat het me nauw aan het hart ligt. De wens om dood te willen, de menselijke autonomie en de complexiteit van het discours. Echter laat het project zich niet leiden door sentiment, maar door analytisch de beeldtaal omtrent het onderwerp te onderzoeken. De kennis die ik had geleerd over het afbeelden van leed heb ik hier toegepast. Ik verfijnde mijn beeldtaal en luisterde nauw naar de verhalen. Op de telefoon van Judith speelt een video van lelies die sterven. Begeleid door de muziek van Simeon ten Holt, Bagatelle VII. Andantino. Ik had het mezelf ontzettend lastig gemaakt en ondanks dat ik met hoge punten slaagde voelde het alsof ik gefaald had. Dit lag veelal aan mijzelf. 

Ik koos voor het onderwerp euthanasie omdat het me nauw aan het hart ligt

Ik nam afstand van Judith. Ik moest door en besloot later bij haar terug te keren. Ik verbrak het wurgcontract om te excelleren met mezelf en begon gelijk aan een nieuw project samen met het collectief Eyerod. We waren uitgenodigd om een nieuwe performance te tonen op de kunstbeurs ReA! in Milaan. Polly Wilson en Davide Amato zijn de oprichters en performers. Raphael Schuler en Chris Baas maken de muziek. Ik was verantwoordelijk voor de visuals en kleding. We vertrokken een week van tevoren naar Milaan met enkel de titel: Glitch in the Shrine, inspiratie uit Simulacra and Simulation van Jean Baudrillard en drie fases bestaande uit cleanse, feast and sacrifice. Polly organiseerde de oefeningen die de performance vorm zouden geven. Het was intens en de sfeer broeierig. Zonder het toeziend oog van een instituut ervaarde ik een enorme vrijheid tussen de klamme muren. Onder hoge spanning begon onze eenmalige performance die uiteindelijk een uur duurde. De rijke man in het publiek besloot het zelf te filmen in plaats van de originele documentatie aan te schaffen, helaas. Toch vertrok ik euforisch richting huis, honderden euro’s lichter maar wel met een fles Cynar op zak. 

De rijke man in het publiek besloot het zelf te filmen in plaats van de originele documentatie aan te schaffen, helaas

Sinds mijn afstuderen werk ik in de duurzame kledingwinkel van mijn ouders, Vielgut in Eindhoven. Ik vind het fijn dat ik nu wat meer tijd met ze kan doorbrengen. Ze steunen me in mijn kunstenaarschap en begrijpen dat ik soms flexibel moet kunnen zijn. Overdag sta ik in de winkel en vanaf een uur of tien hang ik met een kromme rug over mijn laptop heen. De afgelopen weken spendeerde ik mijn avonden achter de laptop schrijvend samen met Pernilla Ellens. We schreven een introductie voor Death Book III van de uitgever Baron Books. Pernilla bood me deze kans nadat ze me interviewde over mijn afstudeerwerk voor Metropolis M. Het was ontzettend leerzaam om samen met een ervaren schrijver aan een stuk te werken. Ondertussen komt de Dutch Design Week eraan. Een van de drukste weken van het jaar voor de winkel. Onverwacht mag ik meedoen met de talent pressure cooker van BioArt Laboratories. Hier ga ik een urn omhuld met ‘huid’ verder ontwikkelen. Het prototype van de urn wordt daar gepresenteerd tijdens de Dutch Design Week. 

Onverwacht mag ik meedoen met de talent pressure cooker van BioArt Laboratories

De afstudeershow van Willem de Kooning Academie sluit aan op de Dutch Design Week. Alom chaos en hectiek op de academie. Mijn frustratie maar ook spanning loopt dan snel weer op. Dus eigenlijk niet alleen chaos op de academie, maar ook in mijn hoofd. Mijn ervaring in het systeem daar is niet altijd even goed geweest. Ik ben opgelucht dat ik ben afgestudeerd, ondanks dat ik een aantal bijzonder goede leraren wel mis. In mijn derde jaar werd ik mentaal zo ziek dat ik anderhalf jaar thuis heb gezeten. Na twee jaar intensieve therapie kon ik eindelijk weer deelnemen aan de buitenwereld. Ik moet rust voor mezelf afdwingen. Ik krijg daar hulp bij van mijn hond, vriend, ouders en slaapmedicatie. Ik probeer nog steeds de balans te vinden in het grijze gebied. Ik vraag mezelf regelmatig af hoe lang het nog duurt voordat mijn balans verlies en verval. 

Ik probeer nog steeds de balans te vinden in het grijze gebied

Over een aantal maanden blik ik terug op deze tekst, tot dan zou ik je mogen vragen hoe het je lukt te balanceren?

Voel je vrij je antwoord door te sturen en me wellicht te verlichten.

X. Lauren

Uw antwoord aan Lauren kunt u sturen naar redactie@bk-info.nl

Meer Artikelen

Creative Europe tijdens corona

  • beleid & politiek

De Covidpandemie heeft grote impact gehad op het culturele, sociale en economische…

Herstel land art Flevoland

  • opdrachtgeverschap en openbare ruimte
  • provincies & gemeenten

Provinciale Staten van Flevoland stelt 500.000 euro beschikbaar voor herstel de vier…

E E E

Extra impulsgelden in Brabant

  • provincies & gemeenten

De provincie Brabant heeft eenmalig de provinciale Impulsgelden verhoogt.

S S S

Steun voor cultuur in Noord-Holland

  • provincies & gemeenten

De provincie Noord-Holland en haar gemeenten steunen 46 culturele instellingen in Noord-Holland…

ADVERTENTIES