“Parkinson voelt als depressie, als incompetentie, alsof je jezelf aan het kwijtraken bent.”
Voor deze laatste podcast in de serie Het kan ook anders was Esther Didden te gast in Schöppingen, Duitsland, waar Renée Kool op dat moment artist-in-residence was.
Enkele dagen na het gesprek overleed Renée onverwachts.
In overleg met familie en nabestaanden, delen we deze aflevering postuum, als eerbetoon aan een kunstenaar die haar kunstenaarschap altijd nauw verbonden zag met het leven zelf.
Na haar opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie studeerde Renée aan het Institut des Hautes Études et Arts Plastiques in Parijs. In de jaren negentig verwierf ze bekendheid met werk waarin de ontmoeting met het publiek centraal stond. Ook was ze jarenlang docent en gastdocent. Sinds bij haar in 2013 de ziekte van Parkinson werd vastgesteld, was ze, zoals ze zelf zei, dagelijks met haar lichaam ‘in onderhandeling’. In dit gesprek vertelt ze hoe haar kunstenaarschap haar hielp omgaan met haar ziekte en haar veranderende lichaam.
“Hier in Schöppingen ben ik tot een heel andere tak van kunst gekomen, namelijk het fysieke maken.”
Dutch 
English