“Mijn werk is niet meer wat het was, mijn blik op de wereld is letterlijk veranderd.”
Deze week is Esther Didden in Groningen in het atelier van Jos Jacob. In februari 2024 liep hij rond middernacht naar huis, hij was in gedachten. Een auto scheurde langs en er werd iets uit het raam gegooid. Het raakte hem tegen zijn oog. Het bleek een rauw ei te zijn. Wat eerst leek mee te vallen, bleek vele malen erger: een zware hersenschudding en een diepe barst in het hoornvlies. Hij liep vijfenzeventig procent gezichtsverlies op. Deze gebeurtenis is hij nog steeds aan het verwerken. Het maken van kunst werd op een andere manier belangrijk, het werd ook therapeutisch. Het werk zelf werd gelaagder.
“Er zit nu veel meer diepte in mijn werk.”
