“Met praten kun je eigenlijk nog heel veel verhullen.”
Esther Didden reist af naar het Brabantse Eindhoven, waar ze kunstenaar Cindy van Woudenberg bezoekt op haar werkplek. Sinds haar 28e leeft Cindy met een ziekte waardoor de dood meerdere keren dichtbij kwam. Jarenlang draaide veel om overleven en het managen van haar gezondheid. Tot er, toen de ziekte rustiger werd, langzaam ruimte ontstond voor een ander gevoel: en nu ben ik aan de beurt. Het moment waarop ze besloot alsnog te gaan doen wat ze altijd al had gewild. Vandaag de dag tekent en schildert Cindy. In haar werk speelt lichaamstaal een centrale rol – geïnspireerd door haar eigen leven, ervaringen en alles wat een lichaam met zich meedraagt, ook zonder woorden.
“Toen ik me weer beter voelde, kwamen oude verlangens boven en besloot ik om toch kunstenaar te worden.”
Dutch 
English