“Ik merkte dat ik de vrijheid in mijn werk terug wilde.”
Deze week is Esther Didden in Wesepe, op de werkplek van Hellen Abma. Hellen studeerde in 1998 af aan de Constantijn Huygens Academie in Kampen, afdeling beeldhouwen. Het was de tijd dat je opgeleid werd tot schilder, graficus of beeldhouwer.
Ze had direct een vliegende start: ze deed mee aan exposities en kreeg een startersbeurs. Het was hoogtij voor kunstopdrachten in de openbare ruimte. Ook zulke opdrachten vielen haar ten deel. Ze merkte al snel dat er veel gevraagd werd van kunstenaars die aan zo’n kunstopdracht werkten, vooral op het gebied van participatie en educatie.
Toen werd ze moeder en dat veranderde veel. De thema’s en prioriteiten verschoven in haar werk, ze vond een andere relevantie in het leven. De sensitiviteit die daarbij hoort, kon ze steeds minder goed kwijt in haar ruimtelijke werk. Daarbij merkte ze dat ze de gelaagde praktijk voor die lange trajecten die bij kunstopdrachten horen, niet meer kon opbrengen. Ze begon te tekenen en dat beviel goed. Zo goed dat ze als kunstenaar volledig van discipline is gewisseld. De beeldhouwer werd tekenaar.
“Ineens ging al mijn werk over de relatie mens – natuur.”
