Ik hoef het nog niet alles gedaan te hebben, of precies te weten wat het kunstenaarschap voor mij inhoudt …
Lieve jij,
Sinds mijn afstuderen ben ik vier keer verhuisd. Eerst in augustus, dan november, januari en ten slotte in mei. Het is een mantra die ik voor mezelf herhaal in momenten waarop ik me afvraag waarom ik dit jaar niet actiever ben geweest in de kunst. Het is niet dát ik niet actief ben geweest, integendeel. Het zit hem erin dat ik niet meer elk moment van de dag bezig ben met mijn werkproces, dat ik niet meer thuis tijdens het avondeten of op de fiets een ingeving heb over wat nou eigenlijk de kern is van wat ik probeer aan te raken in mijn werk.
Nu heb ik een thuis en een atelier, en daartussenin een fietstocht van een half uur
Aan de ene kant is het te wijten aan het idee dat de academie niet alleen een school voor me was, maar ook een thuis, en dat het leven daardoor meer in elkaar overliep. Als het logisch was om op de academie samen avond te eten, dan was het net zo vanzelfsprekend om thuis onder de douche verder te denken over de vervolgstappen in je werkproces. Nu heb ik een thuis —vast dit keer— en een atelier, en daartussenin een fietstocht van een half uur, en voelen de twee meer gescheiden van elkaar dan tijdens mijn studie.
Aan de andere kant geloof ik dat ik simpelweg de energie en de ruimte niet heb gehad om elk moment open te staan voor de potentie van spontane ingevingen en handelingen. Ik ben moe, en de mantra helpt me mezelf eraan te herinneren dat ik zacht mag zijn voor mezelf wanneer ik niet naar elke expositie ga, of me ergens niet volledig aan kan toewijden. Het leven is zo’n draaikolk geweest aan veranderingen die me ertoe dwongen me te ontwortelen en weer op een nieuwe plek tijdelijk vaste grond te vinden, iets wat in zichzelf natuurlijk al paradoxaal genoeg is.
Door deze vaste dingen kreeg het leven weer wat structuur
Gelukkig waren daar enkele handvatten die me werden aangereikt tijdens mijn afstuderen, die in het afgelopen jaar een ontzettend prettige kapstok zijn gebleken om toch iets van duidelijkheid te scheppen in mn drukke persoonlijke leven: in de vorm van afstudeerprijzen kreeg ik een atelier dat ik een jaar mocht gebruiken, ik mocht meedoen aan een werkperiode in Breda, en ik mocht de Van Gogh residency doen in Zundert. Door deze vaste dingen, die ik al van verre in mijn agenda kon zien aankomen, kreeg het leven weer wat structuur. En daarnaast bood het me de mogelijkheid om verder aan mijn kunstpraktijk te werken, nieuwe contacten te leggen en ervaring op te doen in hoe het is om bijvoorbeeld een residency te doen.
Ik hoef het nog niet alles gedaan te hebben, of precies te weten wat het kunstenaarschap voor mij inhoudt
Op persoonlijk vlak is het leven absoluut hectisch geweest, maar op artistiek vlak ben ik eigenlijk heel tevreden. Zo heb ik beter geleerd wat voor maker ik ben, en hoe ik mezelf wil positioneren. Ik durf bijvoorbeeld met meer zekerheid te zeggen dat het geen zoektocht meer is wat mijn vaste medium is, maar dat het zoeken hem juist zit in wélk medium het best past bij een bepaald idee of gevoel waar vanuit ik een werk wil maken. En ook heb ik gemerkt dat een jaar eigenlijk ongelooflijk kort is, als je het vanuit een breder perspectief bekijkt. Ik hoef het nog niet alles gedaan te hebben, of precies te weten wat het kunstenaarschap voor mij inhoudt, en ik hoef daarvoor ook niet elk moment aan te staan. Er zijn zeker concrete dingen die ik gedaan en gemaakt heb, maar vooral voelt het alsof ik in dit jaar opnieuw fundamenten heb gelegd door nieuwe ervaringen op te hebben gedaan en nieuwe fijne contacten te hebben gelegd waarvan ik voel: over een tijd, misschien al een paar jaar, zal dit ongelooflijk waardevol blijken.
Liefs, Sam
Ps. Welke mantra geeft jou meer rust?
Reacties op de vraag van Sam kunt u mailen naar redactie@bk-info.nl
Dutch 
English