In BK-informatie #6 deden we een oproep om foto’s met ons te delen van kunst in de openbare ruimte die u tegenkomt tijdens een vakantie of dagtripje. Onderstaand eerste inzendingen. We kijken uit naar meer!
Het bovenstaande beeld van Giovanni Bandini, Monument van de Vier Moren kwamen wij tegen in Livorno, Talië.
Frans Steginga stuurde foto’s vanTower van Thomas Lerooy, vanuit Knokke in België
Mariette Visbach en Kees Verschuren stuurden de onderstaande foto in van een werk dat zij tegenkwamen tijdens hun reis in Italië.
La Fontana di Satana van Luigi Ontani op het stationsplein van Vergato
Werk van Jan Dibbets in Parijs
Tijdens een bezoek aan Parijs vertelde een vriend van Hein Eberson over een werk van Jan Dibbets, die in opdracht een monument maakte voor Francois Arago (1786-1853), astronoom, wetenschapper, humanist, politicus en staatshoofd. Een standbeeld van Arago werd in de 2e wereldoorlog door de Duitsers omgesmolten.
“Arago had landmeter de meridiaan over Frankrijk uitgezet en Dibbets nam die in als uitgangspunt. Precies op het Parijse deel van de lengtecirkel, dwars door de stad, van zuid naar noord over twaalf kilometer, plaatste hij 135 bronzen medaillons met de simpele inscriptie ARAGO. Zomaar in het asfalt, op straat, in parken, op stoepen of onder de poort.
(Let op: bewerkte tekst van Philip Freriks. Zie https://www.kunstgeografie.nl/dibbets/dibbets.htm)
De foto is gemaakt in Jardin de Luxembourg. De meridiaan zou precies over de as van het park lopen, maar de medaillon ligt (met een betere meetmethode) tientallen meters uit de as.
Veel tegeltjes zijn gestolen, dankzij de film The Da Vinci code met Tom Hanks in de hoofdrol. Een van de tegels komt even in beeld. Het heeft de aandacht voor het werk wel doen stijgen, en daarmee het vandalisme.
Het werk doet denken aan de dérive van de Internationale Situationisten.”
Weerhaan van Teodoras Kazimieras Valaitis
Isa Leijdekkers kwam het kunstwerk Weerhaan tegen in Vilnius, Litauen.
Ze stuurde onderstaande informatie mee (vertaling vanuit http://tartle.lt/lt/kolekcijos/vetrunge.html):
“Teodoras Kazimieras Valaitis (1934–1974) verruimde aan het einde van de jaren 60 en het begin van de jaren 70 de opvatting van decoratieve sculptuur. Zijn werken waren meer dan die van andere kunstenaars verbonden met de omgeving, de architectuur en de gebruikers. De enige officiële werken van de kunstenaar waren decoratieve sculpturen in opdracht van de overheid, bedoeld ter verfraaiing van openbare interieurs, exterieurs of tentoonstellingen in Sovjetpaviljoens.
Aan het begin van de jaren 70 raakte de kunstenaar geïnteresseerd in het creëren van geometrisch opgebouwde, stabiele en mobiele constructies. Deze decoratieve composities, “architectonische toevoegingen”, konden in de Sovjettijd alleen ontstaan en bestaan in de schaduw van de architectuur. Voor Valaitis was architectuur van groot belang – bij het maken van objecten voor interieurs en het werk “Vėtrungė” hechtte hij veel waarde aan een harmonieuze integratie ervan in de architectuur.
Kunsthistorica Erika Grigoravičienė stelt:
“De abstracte, minimalistische Vėtrungė, in 1973 in Lazdynai geplaatst en uitgesneden uit koperplaat, was niet alleen de eerste abstracte en kinetische sculptuur in Litouwen, maar ook een prachtig voorbeeld van Ezopische taal. Ze begon de windrichting aan te geven, aangedreven door de kracht van de wind zelf – en in Litouwen waait de wind meestal uit het westen.”
Deze ruimtelijke constructie werd het werk dat de naam van de kunstenaar het meest bekend maakte. Ze werd gebouwd een jaar vóór zijn tragische overlijden. Het model van de Vėtrungė – gemaakt van ijzer en vrijwel identiek aan het exemplaar in Lazdynai – bestaat uit geometrische, organische vormen die als modules in een ritmische structuur zijn verweven. Deze stijl is kenmerkend voor het latere werk van de beeldhouwer. Het enige verschil, naast het gebruikte materiaal, is dat het snijpunt van de wijzer en de basis van de publieke versie van de Vėtrungė eleganter is vormgegeven, met een gebogen vlak dat het biomorfe karakter van de sculptuur benadrukt.
Place du Torrent van Observatorium
Ingrid Fijen stuurde ons een foto van een werk van het Rotterdamse collectief Observatorium in Hierbij mijn foto’s van het kunstwerk van Rotterdamse collectief Observatorium dat zij tegenkwam op de Campus Université in de Franse stad Grenoble Alpes. Het beeld kreeg daar een plek in 2022
The Bean Sculpture en Foot Foutain
Esther Didden kwam in New York twee werken in de openbare ruimte tegen die ze met ons wilde delen: The Bean Sculpture (2023) van Anish Kapoor en het tijdelijke Foot Fountain van Mika Rottenberg.
Dutch 
English